- KSM w Łabiszynie - > ParafiaDzisiaj jest 17-12-2014 godzina 22:25:58

Parafia

 

W XIII wieku, przepływająca przez Łabiszyn Noteć, stanowiła granicę diecezji gnieźnieńskiej i włocławskiej. W mieście czynnych było 5 kościołów. Najstarszy, parafialny był pod wezwaniem św. Mikołaja (od 1 lipca 1996 kościół parafialny pod wezwaniem Najświętsze Marii Panny) i działał w obrębie diecezji włocławskiej. Również w obrębie tej diecezji funkcjonował kościół pod wezwaniem św. Ducha (przypuszczalnie znajdował się przy obecnej ulicy 11 Stycznia nr 11). Po drugiej strony Noteci stały trzy drewniane kościoły: na wzgórzu - kościół św. Tomasza (tutaj obecnie znajduje się kościół pod wezwaniem świętego Mikołaja), poniżej wzniesienia - kościół św. Krzyża i przy drodze do Barcina - św. Jana Chrzciciela.

 

W XVI wieku kościół św. Tomasza zmieniono na zbór kalwiński. W 1597 roku zburzono stary kościół św. Tomasza, a na jego miejsce postawiono zbór, który już po roku przestał pełnić tę funkcję. W 1627 roku dziedzic Łabiszyna, Jan Opaliński, sprowadził do miasta reformatów. Wybudował dla nich drewniany kościół i klasztor w miejscu dawnego zboru. 23 kwietnia 1630 roku biskup margertyński i sufragan włocławski, Baltazar Miaskowski, konsekrował świątynię. Podczas podniosłej uroczystości w ołtarzu głównym umieszczono relikwie św. Antyma. Patronem konwentu został św. Tomasz.

 

Od zawsze ogień był dotkliwym nieszczęściem dla każdego miasta. Nieszczęście to spotkało również reformatów. 10 marca 1687 roku pożar zniszczył drewniany kościół i konwent zakonników. Na ich miejscu 12 czerwca 1688 roku rozpoczęto wznosić fundamenty nowych obiektów. 2 sierpnia 1688 roku prowincjał Cyprian Żebrowski w obecności licznej szlachty i ludu położył kamień węgielny. Budowa trwała 10 lat. Fundatorką była Eleonora Gembicka, żona właściciela Łabiszyna. 22 kwietnia 1698 roku nowy klasztor i kościół murowany poświęcił definitor prowincji zreformowanej wielkopolskiej Benedykt Stawski. Ponownego uroczystego poświęcenia, ku większej chwale Boga i św. Tomasza Apostoła - opiekuna tej świątyni, dokonał 7 lipca. Budowle zostały wzniesione w stylu barokowym przez architekta włoskiego Piotra Fontanę.

 

 

Wzniesiony przez Fontanę kościół i klasztor całkowicie zniszczył pożar, który wybuchł 2 sierpnia 1720 roku. Odbudową zniszczonych budowli zajęła się Dorota z Grotów Gembicka. Budowa klasztoru , bez jednej części pierwotnego czworoboku, trwał cztery lata, a kościoła przeciągnęła się do 1731 roku. W kościele znajdowały się trzy ołtarze: główny - św. Tomasza Apostoła oraz boczne - Matki Boskiej Porcjunkuli ze św. Franciszkiem i św. Antoniego Padewskiego.. W 1747 roku dziedzic Jabłówka, Józef Skałkowski, ufundował kamienną posadzkę i sklepienie. Rok później właściciel Łabiszyna, Władysław Krzycki, własnym sumptem wystawił zegar w fasadzie kościoła. W 1757 roku Józef Skałkowki podarował drewno dębowe na 5 nowych okazałych . ołtarzy. Zdobiły one wnętrze kościoła do końca II wojny światowej. Ołtarze, ambonę i konfesjonały w ciągu 12 miesięcy wykonali, w stylu barokowym z rokokowymi zdobieniami, specjalnie sprowadzeni artyści. 6 maja 1760 budowle konsekrował biskup włocławski Ignacy Chyczewski.

 

W 1761 roku ponownie ogromnych spustoszeń w mieście dokonał szalejący ogień. Zniszczona została wtedy fara - kościół św. Mikołaja, którą odbudowano po pożarze z 1678 roku. Przy świątyni istniała szkoła parafialna, która spłonęła wraz z plebanią w 1761 roku. Z pożogi ocalało jedynie prezbiterium, przykryte kopułą w XVI wieku. Ruiny fary z czasem coraz bardziej niszczały, tak że w zachowanej części zaczęto przechowywać siano.

 

W 1829 roku rząd pruski dokonał kasaty zakonu reformatów. Ponieważ Łabiszyn pozbawiony był kościoła parafialnego, Fryderyk Skórzewski zwrócił się z prośbą do Regencji w Bydgoszczy, aby kościół i klasztor przekazane były na użytek parafii i na umieszczenie szkoły miejskiej (która istniała przy kościele św. Mikołaja). Jednak dopiero 12 września 1833 roku kościół poklasztorny został parafialnym. Tytuł zniszczonej w 1761 roku fary - św. Mikołaja - przeszedł na tę świątynię. Od tego czasu kościół ten stał się pomnikiem grobowym kilkudziesięciu znacznych parafian. W podziemiach złożono ciała zakonników i okolicznych notabli. Spoczęli tutaj Skórzewscy, którzy do 1939 roku posiadali dobra łabiszyńskie. Witold Skórzewski, fundator neorokokowej kaplicy wybudowanej w 1911 roku zginął tragicznie 30 grudnia 1912 roku w lasach czerniejewskich. Pochowano go w grobowcu pod lożą własnej fundacji. Wmurowana w posadzkę płyta nagrobna z herbem Skórzewskich "Drogosław" i wyrytym hasłem rodu "Semper recte", przypomina o kruchości ludzkiego istnienia i przemijaniu. W podziemnej krypcie leży również Fryderyk Skórzewski, fundator klasycystycznego pałacu w Lubostroniu, z żoną Antoniną z Garczyńskich. Obok nich złożono trumny Arnolda Skórzewskiego, organizatora oddziałów powstańczych z okresu Wiosny Ludów, i jego małżonki Melanii - powszechnie szanowanej i cenionej mieszkanki Łabiszyna.

 

W 1911 roku kościół pod wezwaniem św. Mikołaja rozbudowano przez przedłużenie nawy oraz dobudowanie loży i kaplicy z pięknym sufitem. Działania zbrojne podczas II wojny światowej zniszczyły wnętrze kościoła, mury zostały postrzępione przez pociski artylerii. Świątynia pozostała bez dachu, okien i wrót. Po wojnie ją odbudowano, a gruntowny remont przeszła w roku 1980 i 1996.

Tekst pochodzi ze strony, http://klub.chip.pl/zabrocki/index.html

 

Ks. Proboszcz Krzysztof Sobieralski - od 2009 roku.
Ks. Wikariusz Marcin Jiers - od 2010 roku.
ul. Barcińska 5, 89-210 Łabiszyn, 
tel. 052-384-40-06
- poniedziałek: 17.30, 18.00
- wtorek: 7.00, 18.00
- środa: 17.30, 18.00
- czwartek: 7.00, 18.00
- piątek: 17.30, 18.00
- sobota: 17.30, 18.00
- niedziela: 9.00, 10.30, 12.00 i 18.00
Godziny mogą ulegać chwilowym zmianom. 
- Nowenna do Matki Boskiej Nieustającej Pomocy - środa godz. 18.00
- Koronka do Miłosierdzia Bożego - piątek godz. 18.00
6 grudnia, połączony ze spowiedzią adwentową.
8 luty, 21 sierpnia.